Samen met Kevin en Bianca deden we mee als team Talpa.

Na wat oefenwerk om de wisselhesjes een beetje snel uit en aan te krijgen gingen Kevin en ik naar de bussen om op het wisselpunt te worden afgezet.

Na het startschot ging Bianca voor de eerste 5 km en na een klein half uurtje kwam ze bij het wisselpunt. Nu was het mijn beurt en ging ik zo snel mogelijk richting het 10 km punt waar Kevin stond te wachten. Nadat ik het hesje aan Kevin had gegeven ging hij er als een speer vandoor om de laatste 5 km te lopen.

Omdat de bus terug pas zou vertrekken als de allerlaatste loper voorbij was besloten we met een groepje om maar lopend terug te gaan naar de finish. Helaas konden we dus de lopers van je eigen team niet zien finishen.

Eenmaal weer terug bij start/finish was het nog even gezellig napraten met alle loopmaatjes waarvan je er veel al eens eerder gezien hebt maar ook veel alleen via twitter kent. Na de prijsuitreiking zijn we op uitnodiging mee gegaan met Nesrine om bij haar en Robert thuis lekker na te genieten onder het genot van een drankje en een BBQ. Dat was een super gezellige afsluiter van een grandiose dag.

Hier de uitslag van ons team en zoals je ziet hebben we het nog niet eens zo heel gek gedaan. 14de plaatst van de in totaal 67 estafette teams.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Sportieve groet,

Marcel

Dit weekend zou mijn marathon debuut worden. De meeste weten wel hoe dat is gegaan en anders nodig ik je uit om wat verhaaltjes terug te lezen

Zaterdag middag vertrokken we richting Rotterdam. We hadden daar een hotel geboekt. Hetzelfde hotel als waar Pascal en Mariska zouden verblijven, zelfs dezelfde verdieping bleek later….

De naam “A Small Hotel” was zeker van toepassing van de trapopgang naar de verdieping maar in de verste verte niet van de  kamers. Een super ruimte woon/slaap kamer met groot bed, tv, dvd en stereo, bankstel, bar met barkrukken, gevulde koelkast en balkon was zo mooi dat één nachtje eigenlijk te kort was.

Nog voordat we onze kamer gezien hadden zaten we al aan de drank bij Pascal en Mariska op de kamer. Je kunt je maar beter goed voorbereiden op de wedstrijd toch…

Het weer was goed en het was dan ook lekker druk in Rotterdam. Na een terrasje te hebben gepakt bij Raoul die om 19:00 ging sluiten besloten we om de Argentijn op te zoeken waar we zouden gaan eten. Na het eten nog een afzakkertje op de hotelkamer en daarna lekker naar bed.

De volgende ochtend regende het en van echt mooi weer was nog geen spraken. Beetje in dubio wat nu al aan te trekken in de wetenschap dat het straks warmer wordt. Om half 10 gingen we met z’n vieren richting de tweetup om daar even gezellig wat andere lopers te ontmoeten en bij te kletsen. Na de laatste sanitaire stop liepen Bianca en ik richting ons startvak om zo rond 10:55 te mogen vertrekken voor “onze” 10 km.

Wat een gezelligheid onderweg. Heel veel toeschouwers en ontzettend veel muziek. Het is echt 10 km lang genieten. Wel erg druk met lopers wat soms ook wel wat lastig was. We wilde proberen om binnen het uur te finishen maar helaas is dat net niet gelukt.

Ik liep met mijn loopmaatjes shirt en werd onderweg aangesproken door een dame die riep “Hey Marcel, draai je even om voor een foto!!!” Ik draaide me naar haar toe en *klik* waarop ze riep: “Ik tweet hem naar je!!”
Het was niet iemand die ik volgde maar door mijn twitternaam achterop en de spontane actie van haar heb ik nu een super leuke foto.

Achteraf bleek ook nog eens dat haar vriend waarmee ze liep het startbewijs via mijn website StartBewijsHulp had verkregen.

Na 1:01:20 kwamen we over de finish. Bianca had alles gegeven en echt een super tijd gelopen. De medaille is zeker verdiend.

Na de finish zijn we naar de auto gelopen en hebben ons even opgefrist en schone kleding aan getrokken. We zijn daarna weer richting de finish gelopen om daar samen met Pascal en Mariska de andere lopers aan te moedigen.

Rond half 5 reden we weer op huis aan van een super gezellig weekend. Bedankt Bianca, Pascal en Mariska voor het gezellige weekend,was helemaal top. Op naar volgend jaar.

Sportieve groet,

Marcel

Het is alweer een week geleden maar door alle drukte heeft dit blogje even op zich laten wachten.

We schrijven 24 maart 2013, de koudste 24 maart sinds de metingen zijn begonnen ofso, gelukkig droog en een mooi evenement op het programma. Vandaag ook het debuut van Bianca en Kevin op de 12 km van de Zandvoort Circuit Run.

De planning was om ‘s ochtends vroeg al richting Zandvoort te gaan om gezellig iedereen te zien en even bij te kletsen. De temperatuur was echter zodanig dat we daar maar van af zagen en de trein een uurtje later namen.
Op Zandvoort aangekomen liepen we direct door naar de omkleed ruimte. Daar was het goed te doen, lekker benauwd door al die andere lopers die hetzelfde dachten als wij. Zo lang mogelijk hier blijven.

Toen de starttijd naderde zijn we richting het startvak gegaan. Kevin en ik naar ‘ons’ vak en Bianca met een vriendin naar ‘hun’ startvak. Zoals elk jaar wordt je met veel tamtam afgeschoten en konden we op weg.

Ik liep samen met mijn zoon Kevin en zou ook de gehele afstand bij hem blijven. Geen PR jacht deze keer omdat ik eigenlijk over drie weken de marathon van Rotterdam zou gaan lopen. De wind was koud, ijskoud en sneed in je gezicht. We hadden afgesproken zo rond de 6 min/km te gaan lopen en dat ging super. Helaas stonden er een stuk minder mensen langs de kant wat de boel wel wat minder gezellig maakte.

Na het circuit liepen we richting strand. Deze was door de vloed erg smal. Gelukkig hadden we op het strand schuin wind mee dus viel het helemaal niet tegen. Na het strand de winkelstraat door om zo weer richting het circuit/finish te lopen.

We finishten in 1 uur en 12 minuten dus helemaal volgens schema. Bianca kwam vlak na ons binnen in 1 uur 17 minuten. Toppers zijn het

Door de kou was het wel noodzakelijk je gelijk weer om te kleden. We zijn daarop ook gelijk weer naar huis gegaan en hebben geen mogelijkheid meer gehad andere lopers te zien. Hopelijk volgend jaar wat beter weer maar we zijn er zeker weer bij.

Sportieve groet,

Marcel

En weer is er een week voorbij van het trainingsschema. Een week waarin ik mijn besluit ook heb genomen wat betreft de marathon van Rotterdam.
Afgelopen maandag en de zondag ervoor zaten we met vrienden in Bergen op Zoom. Lekker een nachtje weg, even relaxen.

We zouden daar een rondje van 10 km lopen maar die heb ik voorbij laten gaan in verband met de last aan mijn voet. Die dag was het mijn maatje Martin die mij aansprak over Rotterdam. Uiteraard volgt hij ook mijn blessure perikelen en vroeg zich terecht af of het nog wel verstandig was deze marathon door te zetten. Het zou mijn eerste worden en dan is het zeker verstandig om 100% aan de start te staan. Die kans word steeds kleiner omdat mijn voet nog steeds niet helemaal hersteld is. Om de marathon nog haalbaar te maken moeten de kilometers per week omhoog terwijl het voor mijn voet beter is om de kilometers niet te veel op te schroeven.

Ook worden andere loopjes niet gelopen voor dat ene, misschien niet eens haalbare, doel en dat terwijl dat juist trainingskilometers zijn die wel gemaakt moeten worden.

Deze week dus het besluit genomen dat de Rotterdam Marathon niet gelopen gaat worden door mij. Over twee weken is de afsluitdijkrun (30+km) en die wil ik ook graag lopen. Mocht ik dan weer wat meer last krijgen van mijn voet is het niet zo’n probleem.

Ik blijf het schema voor zover mogelijk wel gewoon volgen en wellicht kan er binnenkort wel een andere marathon gelopen worden en misschien ook wel niet

Afgelopen zondag liepen we met een hele groep in de duinen van Heemskerk. Spontaan gepland via twitter en Martin heeft de organisatie weer op zich genomen. De groep was in drieën verdeelt met elk een eigen afstand (30km, 20km en 14km). De volgende groep zou steeds later aanhaken zodat iedereen zijn gewenste afstand kon lopen. Bianca liep haar afstandsrecord vandaag, namelijk 14 km en dat door de zware duinen. Zelf liep ik de 20 km. Na het altijd super mooie rondje in de duinen, waar de kilometers voorbij vliegen, waren we bij Martin thuis uitgenodigd voor een appelkanjer en koffie. Nesrine had een lekker Bananen Havermout Brood uit het Hardloperskookboek meegebracht en dus was er aan de innerlijk mens goed gedacht. Bedankt Martin en Lia voor de gastvrijheid.

De 20 km gingen redelijk goed na een week rust. Mijn voet is nog steeds gevoelig maar ik heb er vertrouwen in dat het goed komt. Zeker nu ik niet perse meer kilometers moet maken.

Sportieve Groet,

Marcel

De weken gaan snel. De 4de trainingsweek is alweer voorbij. Nou ja, trainingsweek…… Door alle fysieke ongemakken wordt het schema een beetje flexibel gehanteerd maar we lopen

Deze week geen interval training gedaan en dus alleen maar duurlopen. Na de rustdag maandag heb ik dinsdag een 15 km Z2 loop gedaan. Het was wel nodig om tijdens het lopen 2 maal te stoppen voor wat rek en strek werk maar met een tempo van 5:30 min/km wat hopelijk ook ongeveer mijn marathon tempo gaat worden en een gemiddelde hartslag van 147 was ik best tevreden.

Woensdag was weer een rustdag en donderdag was het zo glad hier dat ik het niet aandurfde om in het donker naar buiten te gaan. Geen risico nu meer…..

Vrijdag dus maar weer een duurloop. Dit keer een wat kortere maar ook iets sneller. Op deze manier doe ik in ieder geval toch nog wat tempo werk. 10 km op 5:20 met een gemiddelde hartslag van 157.  Nog niet echt speedy maar wil wel heel blijven/worden

Omdat we zondag en maandag in Bergen op Zoom zijn heb ik zaterdag de lange duurloop gedaan. 22 km in Z1 (6:00 min/km) waarvan de laatste 5 km om marathon tempo (5:30 min/km). De afstand viel wel mee maar mijn voet was de hele weg best gevoelig. Een paar keer stoppen om te rekken was wel noodzakelijk maar ze zitten weer in de pocket.

Vandaag zat ook het startbewijs van de Rotterdam Marathon bij de post. Het wordt nu wel allemaal heel echt……

Morgen dus rust en maandag een rondje van 10 km met loop vriend Ruud in Bergen op Zoom.

Sportieve groet,

Marcel

En dit was alweer de derde week. Vorige week een rustige week en dat zou het deze week ook worden. Mijn schema heb ik aangepast naar 4 trainingen en omdat mijn voeten nog niet doen wat ik wil ook de interval training maar even gelaten voor wat het was. Het is tenslotte de bedoeling dat ik zondag de 30 km van de Groet uit Scoorl Run loop. Ik had me al voorgenomen dat als het niet zou gaan ik de halve marathon afstand zou doen. Schoorl blijft een training, Rotterdam is het doel.

Dinsdag stond er een interval op het programma maar daar heb ik dus een duurloopje van gemaakt. 11 km met een tempo van 5:20 min/km en een HFgem van 145.
Aan de conditie ligt het niet maar die benen……

Daarbij komt ook nog eens dat ik al een paar weken last van mijn onderrug heb en dat werkt niet echt in je voordeel.

Woensdag moest ik naar de manueel therapeut. Na eerst mijn rug even in alle hoeken geknakt te hebben zodat deze weer soepel was heeft hij me dry needling gegeven. Weet je niet wat dat is lees dat dan straks even HIER.
Met een naald die twee maal zo lang is als normaal begon hij de triggerpoints van de bilspieren aan te prikken. Daarna aan weerszijde de heupspieren en als toefje mijn linker kuitspier. Als er met de naald zo’n trigger point geraakt wordt voelt dat net alsof de tandarts je zenuw raakt. Je begrijpt dat de woorden “blijf ontspannen liggen” moeilijk op te volgen is.

Donderdag een rustige duurloop gepland van 10 km. Ik was blij dat ik na 9,5 km thuis was. Mijn achillespees deed pijn en ook had ik nog last van de dry needling van gisteren.
Slechte generale……snel vergeten.

Vrijdag en zaterdag maar als rustdagen ingepland. De 30 km van Schoorl had ik al een beetje uit mijn hoofd gezet. Wellicht de halve marathon afstand lopen. De vrees om weer uit te moeten stappen won het uiteindelijk en dus zaterdag besloten dat Schoorl een No Go werd. Echt balen maar wil nu niets gaan forceren en de pijn in mijn voet moet eerst weg.

Op zondag ben ik samen met Yvonne ( @Langzaamaan) en Ester (@E_stherD) naar de duinen in Heemskerk geweest om daar een stukje te gaan lopen. Yvonne had een leuke route gepland met een stukje strand erbij en dit was een mooi alternatief voor Schoorl. Het werden 12,5 mooie kilometers door wit duinlandschap met een lekker patatje bij de Patatoloog als afsluiting. Helaas was mijn achillespees/enkel nog wel pijnlijk dus maar goed dat ik Schoorl niet gelopen heb.

Deze week helaas weinig van het marathon schema kunnen lopen en ook niet de kilometers gemaakt die ik zou willen maken. Hopelijk komt daar weer snel verandering in want de weken vliegen voorbij.

Sportieve groet,

Marcel

Deze week is de tweede week van het marathon schema afgerond. Omdat ik afgelopen week op zaterdag de lange duurloop had gedaan en zondag rust kon in maandag mooi beginnen.
Er stond een interval op het programma van 6 x 1000 meter met 800 joggen. Het tempo had ik wat lager gehouden dan de afgelopen week want ik merkte toch wel dat mijn voeten wat vermoeid waren. Het weer zat ook niet echt mee en na de training was ik dan ook helemaal verzopen.

Dinsdag een rustige duurloop van 10 km op Z1 tempo (6:00 min/km) en de laatste 10 minuten op marathon tempo. Ook nu was het weer bar weer en wederom als een verzopen kat kwam ik thuis.
Helaas begonnen mijn kuiten en achillespezen wat te zeuren en ik besloot de volgende dagen rust te nemen. Liever een keertje niet lopen dan straks helemaal niet meer.

Zaterdag pas weer de schoenen aangetrokken om een klein rondje (6 km) op marathon tempo te lopen. Dit ging goed en ondanks ik nog wel last heb werd het niet erger.

Voor zondag stond er een 20 km duurloop op het programma in Z1 tempo (6:00 min/km) en de laatste 15 minuten op marathon tempo. Dit ging best lekker en met een HF van 140/155 ben ik ook best tevreden. Hopelijk wordt de vervelende achillespees niet erger en voor de zekerheid heb ik voor aankomende week de intensieve intervaltraining alvast maar laten vervallen.

Sportieve groet,

Marcel

Deze week is het Marathon schema voor de Marathon van Rotterdam begonnen. 5x per week trainen en op maandag en vrijdag rust.

Om gelijk maar van het schema af te wijken ben ik maandag begonnen met een duurloop van 27 km
Dit kwam omdat deze duurloop eigenlijk het weekend ervoor gepland stond maar ik geen tijd had. Maandag had ik vrij dus was dat de ideale dag om hem te lopen. Het weer was prachtig, zon, droog en een wit landschap.

Dinsdag werd dus een rustdag terwijl ik dan eigenlijk een interval had staan. So far so good

Woensdag dus de interval. 5×1000 met steeds 800 dribbel. De 1000tjes gingen gemiddeld in 4:00 min/km en de rust in 6:00 min/km. Lekker knallen dus

Donderdag wederom een rustdag en vrijdag 10 km samen met Bianca gelopen. In deze 10 km had ik een paar versnellingen ingebouwd van 2 minuten.

Zaterdag stond eigenlijk een 10 km gepland en zondag een 20 km duurloop maar omdat we zondag in Uithoorn zouden gaan lopen werd zaterdag de duurloop dag.
Vlak voor vertrek melde Rene Schoen @rwshoe zich of ik het leuk vond om samen een stuk te lopen. Dat is altijd gezellig en heb vertelt wat mijn plan was. Hij zou mij wel inhalen ergens on the way.

Mijn duurloop moest langzaam (6:00 min/km) met de laatste 10 minuten op marathon tempo. Ik liep van mijn huis richting Westzaan en via de Communicatieweg naar de A9 om vervolgens weer terug te gaan. Veel later dan gedacht haalde Rene mij in. De terugweg konden we samen lopen en dat was wel erg lekker. We hadden tegen wind en het was ook nog eens behoorlijk gaan sneeuwen. Gelukkig had ik mijn Buff mee, die hielden mijn oren en gezicht warm. Bij de watertoren namen we weer afscheid van elkaar en vanaf daar ging ik ook versnellen om de laatste paar kilometers op 5:00 min/km te lopen.

Zaterdag middag kregen we het bericht dat de 10 em van Uithoorn was afgelast vanwege de te verwachten ijzel. Jammer, maar veiligheid voor alles. Dan maar thuis een rondje lopen. Ik zou hem toch niet als wedstrijd hebben gelopen maar als duurloop. Ga nu geen risico’s meer nemen.

Zondag zou ik dus een rustige 10 km gaan lopen maar mijn benen voelde moe en met 70 km deze week vond ik het ook eigenlijk wel genoeg. Ik heb lekker even een half uurtje op de home trainer de benen los gefiets zodat ik er morgen weer tegenaan kan.

Tot zover week 1 van de 12 weken specifieke voorbereiding voor de Rotterdam Marathon

Sportieve groet,

Marcel

Afgelopen zondag was het weer zover. De halve marathon van Egmond stond voor de deur. Het beloofde een mooie droge dag te worden met een temperatuur van rond het vriespunt. Dat de zon ook nog ging schijnen maakte het plaatje wel compleet.

Om kwart voor 10 werd ik opgehaald door Johan, een maatje van de club. Na Marjoleine opgehaald te hebben zijn we richting Alkmaar gereden om daar met pendelbussen naar Egmond gebracht te worden. We waren lekker op tijd en hadden dus genoeg tijd om gezellig te bij te kletsen met @RunNes en @RWShoe. Langzaam aan druppelde alle andere AV Zaanland lopers binnen en toen we compleet waren zijn we richting de start gelopen. Na de nodige sanitaire stops gingen we het startvak ik om 12:31 te mogen vertrekken voor ruim 21 km mooi lopen.

Met de club zijn we bezig met een schema voor de 30 km van Groet uit Schoorl en daarvoor was het de bedoeling dat we deze halve marathon als trainingsloop gingen doen. Uiteraard doet niet iedereen dat maar mijn kuiten dwongen me tot rustig aan lopen.

We hadden afgesproken om 10 km/uur te gaan lopen en niet op de tijd te letten. Samen met Johan liep ik al snel in een lekkere cadans alleen bleek dat we de groep al snel achter ons lieten. Veel kon het echter niet zijn want ons tempo lag niet veel hoger dan de afgesproken snelheid.

Zoals ik al eerder zei was het weer prachtig. Schitterende blauwe lucht, geen wind en regen en een heerlijk zonnetje.

Na een klein rondje door Egmond loop je na 3 km het strand op. Het zand was hard en dus erg goed te belopen. Die 7 km strand waren dan ook zo voorbij. Daarna de duinen in en genieten van de mooie omgeving. De kilometers gingen voorspoedig voorbij al spookte de gedachte van kramp wel steeds door mijn hoofd. Ik had mijn camelbak met sportdrank mee om te zorgen dat ik genoeg dronk.

Na een kilometers of 19 begonnen mijn benen wel wat zwaar te worden en Johan moest ik dan ook laten gaan. Na 2 uur en 2 minuten kwam ik over de finish. Zonder kramp al had het niet veel langer moeten duren. Missie geslaagd dus al is het dan op een rustiger tempo dan ik eigenlijk zou willen.

Na mijn medaille opgehaald te hebben was het wachten op de andere AV Zaanland lopers. Deze finishte twee minuten later. Door de drukte en het feit dat ik Bianca een whatssapp stuurde was ik gelijk alweer iedereen kwijt en liep dus maar naar de sporthal terug.

Daar aangekomen even omgekleed en opgefrist om daarna gelijk getrakteerd te worden op een biertje van Christine, een hardloop vriendin van Nesrine. Gelukkig vond ik Johan weer in de drukte en zo konden we na een lange dag weer richting huis.

Het was weer een super leuke, gezellige, mooie, zonnige, maar wel lange dag.

Sportieve groet,

Marcel

Nu de duurlopen weer uitgebreid worden naar de langere afstanden is het raadzaam om er voor te zorgen dat je bereikbaar bent. Je weet nooit wat er onderweg kan gebeuren en met mijn kuiten is het wel zo handig om iemand te kunnen bellen wanneer ik weer ‘vast’ sta. Nu kun je een telefoon op meerdere plaatsen opbergen maar als je hem tijdens het hardlopen ook gebruikt voor het registreren van de afstand zoals bijvoorbeeld met Runkeeper of de looptijden app of je wilt hem gebruiken als mp3 speler dan is het handig dat je hem tijdens je run kan zien en eventueel kan bedienen. Een sportband is hiervoor de uitkomst.

Via Ipodhoes.nl heb ik de TuneBelt A86 sport armband thuis gestuurd gekregen. Deze sport armband is speciaal voor mijn Samsung Galaxy S3, maar op de website van Ipodhoes staan voor vele merken smartphones verschillende soorten sport armbanden.

De smartphone kan rechtop in de AB86 maar ook op zijn kop in de band geschoven worden waardoor je het scherm beter kan aflezen. Het touchscreen van je telefoon is gewoon bedienbaar door het doorzichtige venster, zodat je ook tijdens het dragen je telefoon kunt bedienen. Hij hoeft er dus niet uitgehaald te worden.
Aan de zijkant van de band zit een korte klittenband sluiting speciaal voor het overtollige snoer van je koptelefoon.

Deze comfortabele armband is gemaakt van lichtgewicht neopreen materiaal en past altijd door de handige elastische klittenband sluiting. De verstelbare armband is geschikt voor armen met een omtrek van 22 tot en met 43 centimeter en voor grotere armen is er een verlengstuk verkrijgbaar. Door de elastische sluiting zit de band altijd goed strak zonder dat er irritatie optreedt. Ook niet als je wat langer onderweg bent.

De Samsung Galaxy S3 past er goed in en wordt mooi omsloten door de de armband. Aan de bovenzijde zit een afsluitklepje die je over je telefoon doet, zodat er niet gelijk regendruppels in kunnen komen. Let er wel op dat de armband NIET waterdicht is, dus altijd oppassen als het hard regent.

Het materiaal is waterbestendig en kan gewoon met de hand gewassen worden. Voor extra veiligheid is de band ook nog voorzien van een reflecterend logo.

Ik heb hem nu een paar keer gedragen en moet zeggen dat hij prima bevalt. Je voelt hem bijna niet op je arm en zit lekker comfortabel. Aanrader dus.

Kijk voor deze sport armband of voor een sport armband voor jouw telefoon op de website van Ipodhoes.nl. Ik heb goede ervaring met deze website. Je bestelling wordt netjes afgehandeld en snel geleverd.

Sportieve groet,

Marcel